صلح

دستانم را ببین
یکی سیاه
دیگری سفید.

ببین!
سیاه و سفید
قطب منفی و مثبت نیست.
تضاد تاریکی و روشنایی هم نیست.

سیاهی و سپیدی
چون شب و روز
تناسب تفاوت همگون من و ماست.

جلوتر بیا.
دستانت را به من بده.
بگذار دستهایمان
مؤطن خاک نمناک و تازه ای باشد
برای زایشی نو.

بگذار کبوترهای دل من و تو
بر بلندای آسمان این زمین
بر سر آدمیان
شاخه های جاودان زیتون ببارد.
و صدایمان
چون نوای هم کوکِ سازهای تار و بانجو
در سکوت شب
بی مرز بخواند
ترانه ای کودکانه را.

9 Comments for “صلح”

مهوش mahvash

says:

تو آنسوى مرز و
من اين سوى.مرز
با پرچم سفيد براى هم دست تكان ميدهيم
دنيا براى چه مى جنگد؟
هلياى عزيز
شعر صلحت سپيد سپيد بود
مثل قلبت
بسيار لطيف و با احساس
پاينده باشى

Louyot Michel

says:

Bonjour Hélia Tavakoli et merci d’avoir partagé le moment mémorable pour les lettres iraniennes de la remise des manuscrits de Sadegh Hedayat et Féri Farzaneh à la BNU de Strasbourg. Ainsi que je vous l’ai dit, Alice Laforêt, ma petite-fille oeuvre à la BNF dans la section des dépôts. Peut-être aurez-vous l’occasion de la croiser. Je n’ai pu lire de vous que  » la charmeuse aux rides profondes » aux sonorités mélancoliques. Belle écriture.

Helia Tavakoli

says:

Cher Monsieur Louyot,

C’est moi qui vous remercie de toute attention que vous porté à la littérature du monde ainsi que pour le rôle important que vous avez joué pour le dépôt du manuscrit de Hedayat.Demain je vais écrire à Madame Forêt et j’espère que j’aurai l’occasion de la rencontrer. Je vous tiendrais au courant.

Je vous souhaite une très bonne soirée.
Bien cordialement
Helia Tavakoli

Laisser un commentaire

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *