صلح

دستانم را ببین
یکی سیاه
دیگری سفید.

ببین!
سیاه و سفید
قطب منفی و مثبت نیست.
تضاد تاریکی و روشنایی هم نیست.

سیاهی و سپیدی
چون شب و روز
تناسب تفاوت همگون من و ماست.

جلوتر بیا.
دستانت را به من بده.
بگذار دستهایمان
مؤطن خاک نمناک و تازه ای باشد
برای زایشی نو.

بگذار کبوترهای دل من و تو
بر بلندای آسمان این زمین
بر سر آدمیان
شاخه های جاودان زیتون ببارد.
و صدایمان
چون نوای هم کوکِ سازهای تار و بانجو
در سکوت شب
بی مرز بخواند
ترانه ای کودکانه را.

9 Comments for “صلح”

مهوش mahvash

says:

تو آنسوى مرز و
من اين سوى.مرز
با پرچم سفيد براى هم دست تكان ميدهيم
دنيا براى چه مى جنگد؟
هلياى عزيز
شعر صلحت سپيد سپيد بود
مثل قلبت
بسيار لطيف و با احساس
پاينده باشى

Louyot Michel

says:

Bonjour Hélia Tavakoli et merci d’avoir partagé le moment mémorable pour les lettres iraniennes de la remise des manuscrits de Sadegh Hedayat et Féri Farzaneh à la BNU de Strasbourg. Ainsi que je vous l’ai dit, Alice Laforêt, ma petite-fille oeuvre à la BNF dans la section des dépôts. Peut-être aurez-vous l’occasion de la croiser. Je n’ai pu lire de vous que  » la charmeuse aux rides profondes » aux sonorités mélancoliques. Belle écriture.

Helia Tavakoli

says:

Cher Monsieur Louyot,

C’est moi qui vous remercie de toute attention que vous porté à la littérature du monde ainsi que pour le rôle important que vous avez joué pour le dépôt du manuscrit de Hedayat.Demain je vais écrire à Madame Forêt et j’espère que j’aurai l’occasion de la rencontrer. Je vous tiendrais au courant.

Je vous souhaite une très bonne soirée.
Bien cordialement
Helia Tavakoli

Répondre à مهتاب Annuler la réponse

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *